گلستان - باب هشتم در آداب صحبت
بخش ۹۰
سعدی
حق جل و علا می بیند و می پوشد و همسایه نمی بیند و می خروشد
عوذ بالله اگر خلق غیب دان بودی
کسی به حال خود از دست کس نیاسودی
دو نان نخورند و گوش دارند
گویند امید به که خورده