گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

سعدی

بخش ۸۴

سعدی
گر به محشر خطاب قهر کند انبیا را چه جای معذرتست

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت بازتاب‌دهنده‌ی هراس و حیرتی است که در برابر هیبت بی‌کرانِ خداوند در روز رستاخیز در دلِ انسانِ عارف و مؤمن پدید می‌آید. شاعر با زبانی متواضعانه، بر این نکته تأکید می‌کند که وقتی عظمتِ قهر الهی آشکار شود، حتی برگزیدگانِ درگاه حق، یعنی پیامبران نیز در جایگاهی نیستند که بتوانند برای خود عذری بیاورند و این نشانگرِ بی‌اثر بودنِ عمل در برابر لطف و غضب بی‌منتهای خداوند است.

مفهومِ اصلی این کلام، درکِ تفاوت میانِ مقامِ بندگی و کبریاییِ مطلقِ خداوند است که در آن، تمامیِ اسباب و دلایلِ دنیوی در برابرِ نگاهِ پرابهتِ حضرتِ حق رنگ می‌بازند و راهی جز تسلیم و فقرِ ذاتی باقی نمی‌ماند.

معنای روان

گر به محشر خطاب قهر کند انبیا را چه جای معذرتست

اگر در روز قیامت، خداوند از سرِ خشم و جلال با بندگان سخن بگوید، دیگر برای پیامبران هم مجالی برای عذرخواهی یا توجیه باقی نمی‌ماند.

نکته ادبی: محشر اسم مکان برای گرد آمدن مردمان در قیامت است و خطاب قهر استعاره از بروز جلال و هیبت الهی است.

آرایه‌های ادبی

پرسش انکاری (استفهام انکاری) چه جای معذرتست

پرسشی که پاسخ آن منفی است، یعنی به هیچ وجه جایگاهی برای عذرخواهی باقی نخواهد ماند.

تلمیح محشر

اشاره به روز قیامت و واقعه بازپسین که در باورهای دینی جایگاهی برای محاسبه اعمال است.