گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

سعدی

بخش ۶۴

سعدی
به نانهاده دست نرسد و نهاده هرکجا هست برسد
شنیده ای که سکندر برفت تا ظلمات به چند محنت و خورد آنکه خورد آب حیاب

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر مفهوم تقدیر و سرنوشت تأکید دارند و بیانگر این نکته‌اند که هرچه از پیش برای انسان رقم خورده است، بی‌گمان به سراغ او خواهد آمد و تلاش‌های خارج از دایره سرنوشت، فرجامی جز رنج در پی نخواهد داشت.

شاعر با بهره‌گیری از داستان اسکندر و جستجوی او برای آب حیات، به‌طور ضمنی به ناکامی انسان در برابر تقدیر و مشیت الهی اشاره می‌کند تا خواننده را به پذیرش امر مقدر دعوت نماید.

معنای روان

به نانهاده دست نرسد و نهاده هرکجا هست برسد

دست انسان به آنچه برای او مقدر نشده، نمی‌رسد و آنچه از قبل برایش تعیین شده، هر کجا که باشد، به سوی او خواهد آمد.

نکته ادبی: تضاد میان واژگان 'نهاده' (مقدر) و 'نانهاده' (نامقدر) بر اهمیت و قدرت تقدیر در اندیشه شاعر تأکید می‌کند.

شنیده ای که سکندر برفت تا ظلمات به چند محنت و خورد آنکه خورد آب حیاب

آیا شنیده‌ای که اسکندر با چه مشقتی به سمت سرزمین تاریکی‌ها برای یافتن آب حیات سفر کرد؟

نکته ادبی: تلمیح به اسطوره تاریخی-عرفانی جستجوی اسکندر برای آب حیات در ظلمات و دشواری راه.

آرایه‌های ادبی

تلمیح سکندر، ظلمات، آب حیات

اشاره به داستان اسکندر و خضر نبی در جستجوی چشمه آب زندگانی که خضر به آن دست یافت و اسکندر با وجود تلاش بسیار، محروم ماند.

تضاد نهاده و نانهاده

تقابل میان آنچه مقدر است و آنچه نیست، برای تأکید بر قدرت مطلق تقدیر و بی‌فایده بودن تلاش‌های خارج از آن.

کنایه خورد آنکه خورد

کنایه از اینکه سرنوشت و قسمت افراد از پیش تعیین شده است و تلاش‌های غیرضروری تغییری در آن ایجاد نمی‌کند.