گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

سعدی

بخش ۵۱

سعدی
دوستی را که به عمری فراچنگ آرند نشاید که به یک دم بیازارند.
سنگی به چند سال شود لعل پاره ای زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات به ارزش والای دوستی و لزوم مراقبت از پیوندهای انسانی اشاره دارند. شاعر بر این باور است که روابط صمیمانه، محصول صبر و گذشت در طی سالیان طولانی هستند و نباید به بهانه‌ای کوچک و لحظه‌ای در معرض نابودی قرار گیرند.

در نگاه نویسنده، حفظ حرمت و پیوند دوستی نیازمند خردمندی و دوراندیشی است؛ چرا که ویران کردن بنای مستحکم رفاقت در یک لحظه ممکن است، اما ساختن دوباره آن بسیار دشوار و گاهی ناممکن است.

معنای روان

دوستی را که به عمری فراچنگ آرند نشاید که به یک دم بیازارند.

دوستی که برای به دست آوردن آن یک عمر تلاش شده است، سزاوار نیست که به خاطر یک لحظه خشم یا خطای کوچک، آزرده و تباه شود.

نکته ادبی: عبارت «فراچنگ آوردن» کنایه از به دست آوردن و کسب کردن است و «دم» در اینجا به معنای لحظه و زمان بسیار کوتاه است.

سنگی به چند سال شود لعل پاره ای زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ

همان‌طور که سنگی در گذر سال‌ها به لعل گران‌بها بدل می‌شود، مراقب باش که با یک تصمیم نسنجیده یا یک لحظه تندی، آن را به راحتی از بین نبری.

نکته ادبی: واژه «زنهار» برای تأکید بر هشدار و پرهیز به کار رفته است و «لعل پاره» استعاره از گوهر وجودی یا پیوند ارزشمند و دیرین است.

آرایه‌های ادبی

تضاد عمر و دم / چند سال و یک نفس

تقابل بین زمان طولانیِ شکل‌گیری دوستی و زمان بسیار کوتاهِ تخریب آن که بر اهمیت حفظ رفاقت و پرهیز از شتاب‌زدگی تأکید دارد.

استعاره لعل

تشبیه دوستیِ پایدار و ارزشمند به سنگ لعل که در طول زمان و بر اثر فرسایشِ ایام به کمال و ارزش رسیده است.