گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

این بیت به زبان طنز و کنایه، به فریبندگیِ ظواهر در برابرِ واقعیت می‌پردازد. شاعر در فضایی واقع‌گرایانه، اشاره می‌کند که پوشش چادر می‌تواند سیمای واقعی فرد را پنهان نگاه دارد و موجب خطای دید در قضاوتِ ناظران شود.

مضمون اصلی، هشداری است به مخاطب که هر اندامی که از دور موزون و جذاب به نظر می‌رسد، لزوماً جوان نیست و حقیقت ماجرا گاه بسیار متفاوت از آن چیزی است که تصور می‌شود.