گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

این بیت بر ضرورت خردمندی در کلام و سنجش پیش از سخن گفتن تأکید دارد. شاعر بر این باور است که هر سخنی را نباید به زبان آورد، مگر آنکه زمان و مکان مناسب آن فرا رسیده باشد و کلام، تأثیر خود را بر مخاطب بر جای بگذارد.

فضای حاکم بر این سخن، فضایی پندآموز و حکیمانه است که مخاطب را به سکوتِ سنجیده و پرهیز از گفتار بیهوده دعوت می‌کند؛ چرا که کلامِ اثرگذار، سرمایه‌ای است که باید در جایگاه درست خود خرج شود.