گلستان - باب هشتم در آداب صحبت
بخش ۱۷
سعدی
خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی وقت هیبت ببرد نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است
نه مر خویشتن را فزونی نهد
نه یکباره تن در مذلت دهد
بگفتا نیک مردی کن نه چندان
که گردد خیره گرگ تیز دندان