گلستان - باب هفتم در تأثیر تربیت

شخصی که از درد چشم رنج می‌برد، به اشتباه به سراغ دامپزشک رفت و درمان غیرتخصصی او باعث کوری‌اش شد. قاضی در دادگاه، دامپزشک را تبرئه کرد و علت اصلی این فاجعه را خودِ بیمار دانست که با نادانی، کار خود را به نااهل سپرده است. این حکایت، هشداری است که هرکس کار بزرگ و حساس را به دست آدم‌های بی‌کفایت بسپارد، باید منتظر پشیمانی و سرزنش عاقلان باشد.

فرد خردمند و روشن‌بین، کارهای دشوار و سرنوشت‌ساز را به دست افراد نالایق و بی‌تجربه نمی‌سپارد.

اگرچه بافنده حصیر در کار خود استاد است، اما او را برای بافتن پارچه‌های نفیس ابریشمی که ظرافت خاص خود را دارند، به کار نمی‌گمارند.