گلستان - باب پنجم در عشق و جوانی

مردی همسر جوان و زیبای خود را از دست داد، اما مادرِ پیرِ همسرش به خاطر مهریه‌ای که طلب داشت، در خانه او ماندگار شد. مرد از هم‌کلامی و معاشرت با او بسیار آزرده بود و راهی برای رهایی از این وضع نمی‌یافت تا اینکه گروهی از آشنایان برای پرس‌وجو و تسلی نزد او آمدند.

یکی از آشنایان از او پرسید که چگونه فراق همسر عزیزت را تحمل می‌کنی؟ مرد در پاسخ گفت: غمِ دوری از همسر، به اندازه رنجی که از دیدنِ مادرِ او در این خانه می‌برم، برایم دشوار نیست.

چشم دوختن به سرِ بریده بر نوکِ نیزه، بسیار خوش‌تر و گواراتر از آن است که آدم مجبور باشد به رویِ کسی نگاه کند که از او متنفر است.