دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
سعدی
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی
گر من به تو فرهاد صفت شیفته ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی