دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰
سعدی
کردیم بسی جام لبالب خالی
تا بود که نهیم لب بران لب حالی
ترسنده ازان شدم که ناگاه ز جان
بی وصل لبت کنمی قالب خالی