دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۵
سعدی
گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
باشد که بلای عشق گردد سپری
چندانکه نگه می کنم ای رشک پری
بار دومین از اولین خوبتری