دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۲
سعدی
گیرم که به فتوای خردمندی و رای
از دایرهٔ عقل برون ننهم پای
با میل که طبع می کند چتوان کرد؟
عیبست که در من آفریدست خدای