دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۱
سعدی
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
یا سرو بدین بلند و خوش بالایی؟
مسکین دل آنکه از برش برخیزی
خرم تن آنکه از درش بازآیی