دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
سعدی
ای بی رخ تو چو لاله زارم دیده
گرینده چو ابر نوبهارم دیده
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده