دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۰
سعدی
می آیی و لطف و کرمت می بینم
آسایش جان در قدمت می بینم
وآن وقت که غایبی همت می بینم
هر جا که نگه می کنمت می بینم