دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۵
سعدی
هر گه که نظر بر گل رویت فکنم
خواهم که چو نرگس مژه بر هم نزنم
ور بی تو میان ارغوان و سمنم
بنشینم و چون بنفشه سر برنکنم