دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
سعدی
من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم
فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم
چشمم به دهان توست و گوشم به سخن
وز عشق لبت فهم سخن می نکنم