دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
سعدی
مندیش که سست عهد و بدپیمانم
وز دوستیت فرار گیرد جانم
هرچند که به خط جمال منسوخ شود
من خط تو همچنان زنخ می خوانم