دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷
سعدی
شبهای دراز بیشتر بیدارم
نزدیک سحر روی به بالین آرم
می پندارم که دیده بی دیدن دوست
در خواب رود، خیال می پندارم