دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۷
سعدی
با دوست به گرمابه درم خلوت بود
وانروی گلینش گل حمام آلود
گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟
گفتم به گل آفتاب نتوان اندود