دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲
سعدی
آن دوست که آرام دل ما باشد
گویند که زشتست بهل تا باشد
شاید که به چشم کس نه زیبا باشد
تا یاری از آن من تنها باشد