دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹
سعدی
چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد
بیفایده سعی و گفت و گو نتوان کرد
گفتم بروم صبر کنم یک چندی
هم صبر برو که صبر ازو نتوان کرد