دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۸
سعدی
خالی که مرا عاجز و محتال بکرد
خطی برسید و دفع آن خال بکرد
خال سیهش بود که خونم می ریخت
ریش آمد و رویش همه چون خال بکرد