دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷
سعدی
هر وقت که بر من آن پسر می گذرد
دانی که ز شوقم چه به سر می گذرد؟
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای
آخر به دهان چون شکر می گذرد