دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱
سعدی
ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست
هرچ آن به سر آیدم ز دست تو نکوست
ای مرغ سحر تو صبح برخاسته ای
ما خود همه شب نخفته ایم از غم دوست