دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲
مولوی
هر شب که ببنده همنشین میافتی
چون نور مهی که بر زمین میافتی
من بندهٔ چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی