دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴
مولوی
نی گفت که پای من به گل بود بسی
ناگاه بریدند سرم در هوسی
نه زخم گران بخوردم از دست خسی
معذورم دار اگر بنالم نفسی