دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۷
مولوی
مه دوش به بالین تو آمد به سرای
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای