دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۷
مولوی
من بادم و تو برگ نلرزی چکنی
کاری که منت دهم نورزی چکنی
چون سنگ زدم سبوی تو بشکستم
صد گوهر و صد بحر نیرزی چکنی