دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۹۳۷

مولوی
گفتم که چونی مها خوشی محزونی گفتا مه را کسی نپرسد چونی
چون باشد طلعت مه گردونی تابان و لطیف و خوبی و موزونی