دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۴
مولوی
گر قدر کمال خویش بشناختمی
دامان خود از خاک بپرداختمی
خالی و سبک بر آسمان تاختمی
سر بر فلک نهم برافراختمی