دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳
مولوی
گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی
روی عاشق چنین مزعفر نبدی
گر آنکه صدف را غم گوهر نبدی
بگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی