دیوان شمس - رباعیات

اگر دل به زیبایی‌های دنیوی (مانند پادشاهان و معشوقانِ زمینی) ببندی، هنوز هم امیدِ آن هست که از این عشقِ مجازی، به سوی عشقِ حقیقی و پیوند با خداوندِ زنده و پاینده (حی قیوم) هدایت شوی.

در حضورِ محبوبِ یگانه‌ای که سرچشمه‌ی وصل و آرامش است، از رنجِ جدایی سخن مگو؛ چرا که این شکایت، نشانه‌ی بی‌تابی و گلایه است و بیم آن می‌رود که به خاطرِ این گمانِ نادرست، از درگاهِ او رانده شوی و به وصال نرسی.