دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۸۷
مولوی
رو ای غم و اندیشه خطا می گوئی
از کان وفا چرا جفا می گوئی
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا می گوئی