دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۷۹
مولوی
دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
می گفت ترانه ای کنار جوئی
کز لعل و زمرد و زر و زیره توان
برساخت گلی ولی ندارد بوئی