دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۷۲
مولوی
دلدار به زیر لب بخواند چیزی
دیوانه شوی عقل نماند چیزی
یارب چه فسونست که او می خواند
کاندر دل سنگ می نشاند چیزی