دیوان شمس - رباعیات

این ابیات، تصویری عمیق و پرشور از رنج‌های عاشقانه را ترسیم می‌کنند که در آن عاشق، از شدت درد فراق و بی‌خبری محبوب، به ناله و مویه افتاده است. فضا، فضایی سرشار از اندوه و تظلم است که در آن حتی تقدیر و گردش روزگار نیز علیه عاشق شوریده و او را در تنگنای مصائب گرفتار کرده است.

مضمون اصلی، شکایت از بی‌توجهی معشوق و تسلط غم بر جان و تن عاشق است؛ گویی تمامی دردهای عالم به بهانه عشق محبوب بر سرِ عاشق آوار شده است. این ابیات، پیوند ناگسستنی میان اندوه درونی و حوادث بیرونی (چرخ گردون) را به زیبایی نشان می‌دهد.