دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۶۲
مولوی
در زیر غزل ها و نفیر و زاری
دردیست مرا ز چهره های ناری
هرچند که رسم دلبریهاش خوشست
کو آن خوشی ئیکه او کند دلداری