دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۹
مولوی
خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی
از باطن خویش شاد باشد صوفی
صوفی صاف است غم بر او ننشیند
کیخسرو و کیقباد باشد صوفی