دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۷
مولوی
چون شب بر من زنان و گویان آئی
در نیم شبی صبح طرب بنمائی
زلف شب را گره گره بگشائی
چشمت مرسا که سخت بی همتائی