دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۸
مولوی
جانم دارد ز عشق جان افزائی
از سوداها لطیفتر سودائی
وز شهر تنم چو لولیان آواره است
هر روز به منزلی و هر شب جائی