دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۵
مولوی
جان در ره ما بباز اگر مرد دلی
ورنی سر خویش گیر کز ما بحلی
این ملک کسی نیافت از تنگ دلی
حق می طلبی و مانده در آب و گلی