دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۲
مولوی
تو سیر شدی من نشدم زین مستی
من نیست شدم تو آنچه هستی هستی
تا آب ز نا و آسیا می ریزد
می گردد سنگ و می زخد در پستی