دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۹
مولوی
تو آب نی خاک نی تو دگری
بیرون ز جهان آب و گل در سفری
قالب جویست و جان در او آب حیات
آنجا که توئی از این دو هم بی خبری