دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۳
مولوی
بوئی ز تو و گل معطر نی نی
با دیدنت آفتاب و اختر نی نی
گوئی که شب است سوی روزن بنگر
گر تو بروی شب است دیگر نی نی