دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲
مولوی
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیده ام خرمی
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی