دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۱
مولوی
گر با همه ای چو بی منی بی همه ای
ور بی همه ای چو با منی با همه ای
در بند همه مباش، تو خود همه باش
آن دم داری که سخره ای دمدمه ای