دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۸
مولوی
خوش خوش صنما تازه رخان آمده ای
خندان بدو لب لعل گزان آمده ای
آن روز دلم ز سینه بردی بس نیست
کامروز دگر به قصد جان آمده ای