دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۶
مولوی
ای عشرت نیست گشته هستک شده ای
وی عابد پیر بت پرستک شده ای
غم نیست اگرچه تنگ دستک شده ای
از کوزهٔ سر فراخ مستک شده ای